Kto prowadzi plebiscyty na najlepsze restauracje w Polsce i jak liczone są oddane głosy
Plebiscyty na najlepsze restauracje w Polsce, które da się opisać konkretnie, prowadzą Pyszne.pl, Makro Polska i Restaurant Week. W plebiscycie Pyszne.pl Awards głosowali klienci serwisu, a wyniki ogłoszono po dwutygodniowym okresie głosowania. W konkursie Najlepsza Restauracja konsumenci wybierali przez kliknięcie symbolu korony, a w plebiscycie gości Restaurant Week goście oceniali restauracje, w których jedli. Sposób liczenia głosów nie wynika z tych przykładów poza samym kliknięciem, więc ta część pytania zostaje otwarta.
Kto stoi za plebiscytem restauracji
Pyszne.pl Awards to plebiscyt prowadzony przez serwis Pyszne.pl, a głosują w nim jego klienci. Makro Polska jest organizatorem konkursu Najlepsza Restauracja, w którym wybierają konsumenci. Plebiscyt gości Restaurant Week ma jeszcze inną grupę, bo to goście, którzy jedli w konkurujących lokalach. Ta różnica między organizatorem a grupą głosującą to pierwsze pytanie, które zadaje się przed oceną jakiegokolwiek wyniku. Bez odpowiedzi na nie czytanie tabeli wyników prowadzi do wniosków, których opis nie uzasadnia.
Urząd Miasta Krakowa prowadził ósmą akcję polecania restauracji, która była konkursem, więc organizatorem była instytucja publiczna, a nie firma. Ten przykład pokazuje, że gospodarzem plebiscytu na restauracje jest także urząd miejski. Urząd ogłaszał etapy, a internauci wybierali spośród potraw zaproponowanych przez lokale. Gdy organizatorem jest urząd, jego kanały są pierwszym miejscem, w którym szuka się regulaminu i wyniku. Pytanie o podmiot prowadzący akcję zadaje się więc zanim cokolwiek zostanie zgłoszone.
Plebiscyt gości Restaurant Week nosi nazwę przedsięwzięcia, a z opisu nie wynika, kto jest jego prawnym organizatorem. Nazwa sama nie mówi jeszcze, kto ponosi odpowiedzialność za wynik, bo to zapisuje dopiero regulamin. Dlatego przy każdym plebiscycie najpierw sprawdza się nazwę podmiotu w regulaminie, a dopiero potem nazwę akcji. Różne nazwy w jednym ogłoszeniu łatwo mylą, dlatego je rozdziela się przed oceną.
Nazwa organizatora w ogłoszeniu i nazwa w regulaminie powinny być takie same. Gdy się różnią, pytanie kieruje się do podmiotu, który figuruje w regulaminie, a nie do tego, który pojawia się w reklamie. Ten test wymaga minuty, a oszczędza sporo kłopotu przy sporze o wynik. Gdy plebiscyt nie podaje w regulaminie swojego organizatora, czytelnikowi zostaje tylko reklama, a reklama nie jest zasadą.
- Nazwa podmiotu, który ogłasza plebiscyt i wynik.
- Różnica między organizatorem a grupą głosującą.
- Nazwa akcji i nazwa podmiotu, który ją prowadzi.
- Sposób kontaktu z organizatorem w sprawie regulaminu.
- Partner finansujący nagrody, jeśli jest wymieniony.
Kto głosuje: klienci, konsumenci, goście
W plebiscycie Pyszne.pl Awards głosują klienci serwisu, czyli osoby, które korzystają z tej usługi. Ich wybór odzwierciedla doświadczenia z konkretnej platformy, a nie ogólną ocenę wszystkich restauracji w mieście. Zanim wynik trafi do zestawienia, trzeba wiedzieć, kto w ogóle mógł zagłosować. Ta wiedza pochodzi z regulaminu, a nie z tabeli, w której wszystkie wyniki wyglądają jednakowo.
W konkursie Najlepsza Restauracja wybór oddają konsumenci, a w plebiscycie Restaurant Week goście, którzy jedli w konkurujących lokalach. Te trzy grupy różnią się tym, kim są, a to przesądza o tym, co ich wybór mówi o restauracji. Wyniku konkursu nie da się porównać z wynikiem plebiscytu gości bez zrozumienia tej różnicy. Każda z grup ma inną relację z lokalem, a to wpływa na to, co dany wybór faktycznie mierzy.
Ta różnica ma znaczenie przy odczycie wyniku. Plebiscyt klientów serwisu nie opisuje całego rynku restauracji, a głosowanie gości w jednej akcji nie opisuje całego miasta. Wniosek, że restauracja jest najlepsza w mieście, wymaga więcej niż jednej grupy głosujących. Kto czyta taki wynik, powinien najpierw zobaczyć, kto mógł głosować, a dopiero potem liczbę oddanych wyborów.
Gdy wynik ma opisywać rynek, trzeba zapytać, kto mógł głosować, a nie tylko ile osób oddało wybór. To pytanie zadaje się przed przeczytaniem wyniku, a nie po nim. W przykładach z tego opisu nie ma danych o tym, jak grupy głosujących się pokrywają, więc porównanie pozostaje ograniczone. Organizator, który dopisze w regulaminie, kto głosuje, ułatwia każdemu takie porównanie bez dodatkowych pytań.
- Klienci usługi, która prowadzi plebiscyt.
- Konsumenci, którzy wybierają restaurację w konkursie handlowym.
- Goście, którzy jedli w konkurujących lokalach.
- Grupa głosująca opisana w regulaminie wprost.
- Warunek konta lub zakupu, jeśli regulamin plebiscytu go wymaga.
Kliknięcie symbolu i sposób oddania wyboru
W konkursie Najlepsza Restauracja konsumenci wybierali przez kliknięcie symbolu korony. Mechanizm jest prosty: kliknięcie przypisuje wybór do konkretnej restauracji, a reszta zależy od zasad organizatora. Symbol korony nie mówi, czy jeden konsument kliknie raz, czy wielokrotnie, i tego opis nie podaje. Przy każdym mechanizmie kliknięcia pytanie o limit zadaje się przed startem, bo od jego odpowiedzi zależy, jak czytać liczbę wyborów.
W Pyszne.pl Awards wybór był oddawany w ramach dwutygodniowego okresu, a nie w jednym dniu. To pokazuje, że czas głosowania jest elementem mechaniki, a nie dodatkiem do ogłoszenia. Wybór oddany po zamknięciu okna nie należy do wyniku, a regulamin wskazuje, kiedy okno się zaczyna i kiedy kończy. Czytelnik, który zna tylko datę wyniku, nie wie więc, czy jego ulubiona restauracja była w ogóle zliczana.
W plebiscycie gości Restaurant Week oceniano restauracje w ramach całej akcji, a nie jednorazowo. Ocena wielu lokali przez wielu gości daje inne pytania niż prosty klik na jedną restaurację. Przy takiej skali pytanie o to, jak zliczano oceny, staje się pierwszym, które trzeba zadać organizatorowi. Ten opis nie pokazuje sposobu zliczania, a bez niego nie da się ocenić, czy wynik odzwierciedla rzeczywiste oceny gości.
Opisy tych mechanizmów nie mówią, jak system rozpoznaje, że to ten sam uczestnik, i to pytanie zostaje otwarte. Organizator, który tego nie opisuje w regulaminie, nie daje podstawy do ocenienia uczciwości mechanizmu. Takie zapisy to nie szczegół techniczny, bo od nich zależy, co liczy się jako jeden wybór. Pytanie o rozpoznawanie uczestnika zadaje się na piśmie, a odpowiedź zapisuje.
- Kliknięcie symbolu albo inny sposób oddania wyboru.
- Limit liczby wyborów na osobę lub konto.
- Okno, w którym mechanizm działa.
- Sposób potwierdzenia, że wybór został zapisany.
- Zapis o tym, jak system rozpoznaje tego samego uczestnika.
Okres głosowania, który podają przykłady
Pyszne.pl Awards miał okres głosowania wynoszący dwa tygodnie, a wyniki zostały ogłoszone po jego zakończeniu. To informacja podana wprost, więc można ją zapisać przy każdym porównaniu. Dwa tygodnie to okno, w którym musi się mieścić cały kalendarz plebiscytu, od zgłoszeń po ogłoszenie wyników. Każde przesunięcie tego okna zmienia to, które wybory są w wyniku.
Restaurant Week ma daty zapisane w opisie: od ósmego października do siedemnastego listopada. Są to daty akcji, w której goście jedli w konkurujących restauracjach, a nie wyłącznie daty głosowania. Ta różnica ma znaczenie, bo ocena i sama akcja to dwie różne rzeczy, których daty trzeba rozdzielić. Czytelnik, który porównuje dwa plebiscyty, powinien zapisać je osobno, zanim wyciągnie wniosek o sezonie.
W konkursie Najlepsza Restauracja opis nie podaje dat głosowania, więc nie wiadomo, kiedy kliknięcie symbolu korony było możliwe. Dla czytelnika, który szuka terminu, właściwa odpowiedź brzmi: regulamin tego konkursu, a nie ten opis. Taka odpowiedź nie jest unikiem, bo daty w reklamie i w regulaminie trzeba porównać, zanim się je przyjmie.
Okno zgłoszeń i okno głosowania to dwa różne terminy, a w każdym plebiscycie trzeba je zapisać osobno. Pytanie o termin zadaje się organizatorowi z konkretnym dniem, bo ogólne określenie na wiosnę nie wiąże nikogo. Przy ocenie wyniku sprawdza się więc obie daty, nie tylko tę, która była w nagłówku ogłoszenia. Jeśli regulamin milczy o jednej z nich, to pytanie zostaje otwarte, a nie wypełnione domysłem.
- Początek i koniec okna głosowania z dniem.
- Daty akcji oddzielone od dat oceny.
- Termin ogłoszenia wyniku i forma ogłoszenia.
- Dzień, od którego liczy się zgłoszenie.
- Strefa czasowa, w której zapisano termin.
Kryteria udziału zapisuje regulamin
Kryteria udziału w plebiscycie zapisuje regulamin każdego konkursu. W Restaurant Week uczestnikami były osoby, które stołowały się w konkurujących restauracjach, czyli kryterium dotyczyło wizyty w lokalu. Taka definicja uczestnika jest węższa niż ogólne pojęcie gościa, bo wymaga konkretnej wizyty w konkretnym miejscu. Kto nie był w żadnym z lokali, nie spełnia tego warunku, nawet jeśli zna akcję z reklamy.
W Pyszne.pl Awards kryterium udziału to status klienta serwisu, a nie wizyta w konkretnej restauracji. Ktoś, kto zamawiał w innym serwisie, nie spełnia tej definicji, a to przy porównaniu plebiscytów ma znaczenie. Oba kryteria są opisane w swoim przykładzie, ale każde dotyczy innej grupy. Zestawienie wyników obu plebiscytów bez tej informacji jest więc mylące.
Każde zawężenie grona głosujących powinno być zapisane w regulaminie, bo inaczej uczestnik nie wie, czy spełnia warunek. Brak takiego zapisu oznacza, że warunku nie da się sprawdzić z opisu. W praktyce to organizator decyduje, jak sprawdza spełnienie kryterium, a uczestnik zadaje pytanie. Pytanie o sposób sprawdzania zadaje się przed zgłoszeniem, nie po ogłoszeniu wyniku, bo wtedy nie ma już czego poprawić.
Przy ocenie wyniku zadaje się pytanie, czy kryterium udziału było sprawdzane i w jaki sposób. Ten opis nie podaje, czy taka kontrola była, więc to pytanie zostaje otwarte. Gdy odpowiedź jest twierdząca, trzeba ją zapisać w formie, którą da się pokazać. Brak odpowiedzi nie jest dowodem, że kontroli nie było, tylko brakiem informacji w przykładach.
- Status klienta usługi jako warunek udziału.
- Wizyta w konkretnym lokalu jako warunek udziału.
- Zapis o tym, czy kryterium jest sprawdzane.
- Dowód spełnienia warunku, jeśli regulamin go wymaga.
- Wykluczenia wskazane wprost w regulaminie.
Granice: legalność, platforma i oszustwo
Zgodność plebiscytu z prawem zależy od regulaminu i od tego, jak organizator prowadzi nagrody, a tej strony nie da się z tego wyprowadzić. Ocena legalności wymaga konkretnego regulaminu i konkretnego przypadku, a ogólny opis tego nie zastąpi. Opisy przykładów ani reklamy nie są tym samym co przepis, dlatego nie traktuje się ich jako rozstrzygnięcia. To, co da się powiedzieć z samych przykładów, kończy się na tym miejscu.
Przy podejrzeniu oszustwa czytelnik sprawdza, czy regulamin jest opublikowany, czy nazwa organizatora zgadza się z reklamą i czy wynik pojawił się tam, gdzie zapowiedziano. Te sprawdzenia nie dają pewności co do wyniku, ale pokazują, czy ktoś odpowiada za plebiscyt. Plebiscyt bez opublikowanego regulaminu zostawia czytelnikowi jedynie reklamę. Reklama opisuje, co obiecuje organizator, a nie to, co wynika z zasad.
Zasady platformy, na której głosuje się w plebiscycie, i regulamin plebiscytu to dwie różne sprawy. Dyskwalifikację wyznacza regulamin, a warunki serwisu dotyczą konta i zachowania na platformie. Pytanie o usunięcie wyboru kieruje się więc do organizatora, a pytanie o konto do serwisu. Pomylenie tych dwóch dróg kończy się odpowiedzią od niewłaściwej strony.
Strona nie obiecuje wygranej w plebiscycie restauracji, nie podaje sposobów, które pomagają ominąć sprawdzenie wyborów, i nie mówi, jak wypadnie konkretny lokal. Wynik zależy od organizatora i od zasad, które zapisał, a nie od opisu tej strony. Jeśli zapis o wyniku jest niejasny, pytanie zadaje się organizatorowi, bo tylko on rozstrzyga o wyniku. Uczciwe porównanie plebiscytów zaczyna się od tego, kto je prowadzi, a dopiero potem od tego, kto zwyciężył.
- Zgodność konkretnego plebiscytu z prawem.
- Zasady platformy odrębne od regulaminu plebiscytu.
- Decyzja organizatora co do wyniku.
- Milczenie regulaminu nie jest zgodą na zachowanie.
- Odpowiedź organizatora zapisana w formie, którą da się pokazać.
Regulaminy polskich konkursów i plebiscytów wprost zabraniają kupowania głosów, wymian typu głos za głos oraz programów automatyzujących głosowanie. Organizator zastrzega sobie prawo weryfikacji głosów i żądania dowodów, jak zostały zdobyte. Za pierwsze wykryte naruszenie część regulaminów przewiduje odjęcie głosów, a za kolejne dyskwalifikację uczestnika. Nikt z zewnątrz nie może tego ryzyka wyeliminować, bo decyzja należy wyłącznie do organizatora konkursu.
weselezklasa.pl perlymazowsza.pl s.tvp.pl tvn.pl akcje.wizaz.pl
Organizatorzy konkursów opisują sygnały, które traktują jako podejrzane: bardzo dużo głosów z jednego adresu IP, głosy z wielu krajów naraz albo powtarzalny wzorzec czasowy. Zwykłe głosowanie wygląda inaczej, bo rozciąga się na cały termin głosowania i pochodzi od realnych odbiorców z różnych miejsc. Platformy dodatkowo pilnują limitów, takich jak jeden głos na konto albo blokada adresu IP po oddaniu głosu. Głosy zebrane w naturalnym tempie po prostu nie wyróżniają się z tłumu.
blog.woobox.com akcje.wizaz.pl lp.bnpparibas.pl pollunit.com agronews.com.pl
Wypełnianie ankiet online jest legalne, o ile odbywa się zgodnie z regulaminem platformy i nie narusza prawa. W części polskich konkursów organizator sam sprzedaje głosy według opublikowanego cennika, więc zakup głosów w takim konkursie jest dopuszczalny. Problemem prawnym jest natomiast kupowanie polubień, opinii i zaangażowania w działalności gospodarczej, które UOKiK traktuje jako czyn nieuczciwej konkurencji. Odrzucamy głosowanie w wyborach i referendach oraz wszelkie głosy kupione w imieniu innej osoby w konkursie lub plebiscycie, bo to zupełnie inna dziedzina prawa.
barometrprawa.pl miss.pl dclaw.pl edgp.gazetaprawna.pl sip.lex.pl
Jeśli zamówione głosy w danym głosowaniu nie zostaną dodane w ogóle, zwracamy pełną kwotę zamówienia. Zwrot nie obejmuje sytuacji, w której organizator konkursu anulował głosy po weryfikacji, uznał je za podejrzane albo zdyskwalifikował uczestnika. Regulaminy plebiscytów zastrzegają, że głosy oddane niezgodnie z zasadami zostaną unieważnione, a opłata za SMS bywa pobrana mimo niewliczenia głosu. Takiej decyzji organizatora nie da się odwrócić żadną gwarancją.
Pytania
Pyszne.pl Awards to plebiscyt, w którym klienci serwisu Pyszne.pl wybrali najlepsze restauracje w Polsce po dwutygodniowym głosowaniu. W konkursie Najlepsza Restauracja Makro Polska konsumenci wybierali przez kliknięcie symbolu korony, a w plebiscycie gości Restaurant Week goście oceniali restauracje, w których jedli.
Organizatorami w opisanych przykładach są serwis Pyszne.pl, Makro Polska, Urząd Miasta Krakowa w akcji polecania restauracji oraz Restaurant Week, przy czym prawnego organizatora plebiscytu Restaurant Week opis nie wskazuje. Nazwę podmiotu sprawdza się w regulaminie, a nie w reklamie.
W Pyszne.pl Awards okres głosowania trwał dwa tygodnie, a w akcji Restaurant Week goście jedli w konkurujących restauracjach od ósmego października do siedemnastego listopada. Daty głosowania w konkursie Najlepsza Restauracja opis nie podaje, więc trzeba je sprawdzić w regulaminie.
Kryteria zapisuje regulamin każdego plebiscytu, a w przykładach są one różne: w Pyszne.pl Awards liczy się status klienta serwisu, a w Restaurant Week wizyta w konkurującej restauracji.